Afgelopen weekend kreeg ik nog een laat verjaardagscadeautje. Ik was al meer dan een week niet meer jarig, maar het cadeau was nog niet aangekomen bij Q-man. Vandaar dat hij afgelopen vrijdagavond voor de deur stond met een pakje voor mij in zijn tas.
Ik wist al wel wat het was. Ik heb het hem aangewezen -”DIE!”- en het was het enige cadeau in mijn verlanglijstje dat besteld moest worden. Wat ik echter niet wist, the sneaky basterd, was dat hij er maar liefst twee van had besteld! Ik had namelijk Moleskine Passion Journals opgegeven en erbij verteld dat hij maar moest kiezen tussen recepten, films of boeken. Nu heb ik zowel ‘films’ als ‘recepten’. En wat zijn ze moooooi!

Lees verder . . .

Hoe geëmancipeerd en feministisch ik ook wil zijn, het lukt me niet om achter het aanrecht vandaan te komen. Ik wilde bijvoorbeeld leren hoe je auto’s moet repareren, maar mijn zes voor techniek (in de brugklas nota bene, waar de lessen techniek niets voorstellen) nekte me. En nu ik sinds anderhalf jaar het koken en bakken heb ontdekt gaat het me echt niet meer lukken. Ik ben totaal verslaafd aan eten. Als ik stevig moet lunchen maak ik een kom pastasalade in plaats van een stapel boterhammen met kaas te smeren en ik ben het gelukkigst als ik met restjes een maaltijd improviseer. De keuken is mijn wereld, de garde mijn scepter, de potten en pannen mijn onderdanen.
Ik werd dan ook helemaal wild toen ik op deze schorten stuitte, bijna te mooi om vies te laten worden! Kleurtjes, stipjes, streepjes en strikjes; als ik deze cuties kon dragen kwam ik echt nooit meer de keuken uit.

Ja, dat is nog eens iets anders dan de simpele Hema-schorten he? Deze schorten en vele varianten hierop zijn te koop bij Carolynskitchenonline, helaas hangt er gemiddeld wel een prijskaartje aan van $40 per stuk (ongeveer €30). Misschien maar even zoeken naar een naaimachine-goeroe zoals mijn mams, of een rijke vent trouwen.

Hier thuis is het een soort traditie dat je met je verjaardag zelfgemaakte appeltaart eet, en dat is dan ook altijd het eerste waar onze visite om vraagt. Ze willen graag koffie/thee, en heb je een lekker stukje appeltaart? De taart blijft een heerlijk simpel genot en komt zeker in de winter helemaal tot z’n recht. Hoewel, simpel . . . van het moment dat je begint tot hij uit de oven komt ben je ongeveer drie uur kwijt, en moet 'ie nog afkoelen. Maar je begrijp; het is die tijd helemaal waard.

Ingrediënten (taartvorm van 26 cm. doorsnee):

• 1200 gram jonagold appels
• 2 eetlepels kaneel
• 2 handjes rozijnen
• 3 eetlepels bruine basterdsuiker
• 300 gram zelfrijzend bakmeel
• 2 eieren
• 150 gram zachte plantaardige margarine, plus extra om in te vetten
• 175 gram witte basterdsuiker, plus extra om te bestrooien
• 2 eetlepels (volle) melk
• 1 zakje vanillesuiker
• snufje zout
• citroensap/citroenrasp

1. Begin altijd met het wellen van de rozijnen; hoe langer hoe beter. Hierdoor krijg je van die volle, zoete, zachte rozijnen in je taart. Doe de rozijnen in een beker of schaaltje, vul die met warm water en zet het opzij.

2. Pak een beslagkom en doe daar de boter, zelfrijzend bakmeel en suiker in. Ik snij dan het blok boter in de kom in stukjes en begin dan met kneden.

3. Als alles een beetje door elkaar zit voeg je het ei, de vanillesuiker, citroensap of citroenrasp en volle melk toe aan het deeg. Kneed nu alles tot een soepel deeg.

4. Zet je deegbal in de koelkast terwijl je de vulling maakt. Schil daarvoor 1200 gram appels, globaal is dat zes stuks, en ontdoe ze van het klokhuis. Snijd ze in kleine stukjes en doe ze in een andere kom.

5. Na alle appels te hebben gesneden voeg je de bruine basterdsuiker en kaneel bij. Soms voeg ik hier ook vanillesuiker en citroensap aan toe, maar of je dat erin terug proeft heb ik nooit onderzocht.

6. Verwarm de oven voor op 175°C. Vet een taartvorm van 26 centimeter doorsnee in met wat boter.

7. Haal het deeg uit de koelkast en bekleed de vorm met het deeg. Ik doe dit altijd vrij dun, en hou na het maken van een raster nog een bolletje over. Je hoeft dus niet super zuinig te zijn met het deeg.

8. Nu pas giet je de rozijnen af en meng je die kort door het appel-kaneel mengsel, waarna je het geheel in de vorm stort.

9. Vorm met slierten deeg een raster over de taart. Hierna klop je een ei en smeer dat met een kwastje over het deegraster heen. Bestrooi het raster met een beetje suiker (ik vind dat mooi).

10. Bak de taart 75 minuten in de voorverwarmde oven. Laat hem dan volledig afkoelen voor je de randen los maakt met een mes, daarna kun je de springvorm openen.

11. De taart is op z’n lekkerst na een dagje (afgedekt!) te hebben gestaan. Serveer ‘m met een klodder slagroom erop en een kop hete thee ernaast.