Kreeg ik gisteren een berichtje van Marlinda: “Ik heb je getagged!” En mijn verschrompelde migraine-ogen zien dat en geven een berichtje door aan mijn hersenen, dat ik volgens de regels van een tag iets moet schrijven of doen. “Aaargh!” zeggen mijn hersenen, want het enige wat ik nu wil doen is mezelf zielig vinden, heel hard huilen, Scrubs kijken, het konijn knuffelen en een doosje paracetamol leegeten.
Maar in plaats van een lastige vraag als “Noem 100 dingen op die je nog wilt doen in je leven” is de opdracht: post je handschrift. Schrijf op een blaadje Mijn naam is *schrijf hier je naam*, maak er een foto van en plaats hem op je blog. Weet je, dit is nog eigenlijk best te doen!
Dus ik het dichtstbijzijnde papier pakken, een oude glitter-gelpen uitgezocht (gebruik ik die dingen ook nog eens) en de opdracht uitgevoerd.

Zo, weet ik toch weer eens mooi te verdoezelen dat ik even geen inspiratie heb voor een ècht stukje tekst.
Ik tag niemand (ik ben zo flauw) maar wie zich geroepen voelt mag ‘m uiteraard overnemen.

