Regie: Scott Hicks
Jaar: 2007
Duur: 1:43 uur
Genre: Drama, Romantiek

Kate Armstrong is chef-kok in een toprestaurant in Manhattan. Zoals ze leiding geeft in de keuken, zo leidt ze haar leven: serieus en zonder onzin. Ze leeft voor haar werk en weet feilloos honderden gerechten perfect te koken. Wanneer haar zus onverwacht komt te overlijden krijgt zij de voogdij over diens dochtertje Zoë. Kate heeft totaal geen idee hoe ze met haar getraumatiseerde nichtje om moet gaan. Alsof dat nog niet moeilijk genoeg is heeft het restaurant in de tussentijd een nieuwe sous-chef aangesteld terwijl zij afwezig is. Deze nieuwe chef, Nick Palmer, leidt de keuken op precies de tegenovergestelde manier. Hoewel ze eerst volledig botst met deze ‘indringer’ in haar keuken blijkt dat hij haar kan helpen communiceren met Zoë.

Een film over koken, hoe kan ik die nu laten liggen? Dit leek me zo de perfecte film voor een luie zondagmiddag. Het begon goed, al had ik dat eerst niet door. Hoofdrolspeelster Kate begint het verhaal namelijk als gesloten workaholic – en ik vond haar ook een kreng. Ze hield van haar baan, maar niet van het koken, zo voelde ik het. Anyway, na een tijdje wordt de film iets losser en prettig om naar te kijken. Props voor Catherine Zeta-Jones dus, omdat ze Kate zo goed neerzet! Verder miste ik wel veel in de film, vooral aan passie en echte emotie. Ik mis het verdriet wat het overlijden van Kate’s zus (Zoë’s moeder) in het echte leven teweeg zou brengen. Wat dat betreft wordt het verhaal behoorlijk geromantiseerd en dat vind ik jammer. De film is niet bepaald blijven hangen overigens, wat misschien een extra beeld geeft wat ik van de film vond. Inderdaad wel leuk voor een luie zondag, maar echt speciaal is de film niet. En om je eigen liefde voor koken te voeden hoef je het ook niet te doen.

Bron: weheartit.com

Dat was het dan. Mijn zomervakantie zit erop en volgende week begin ik met hopelijk mijn laatste examenjaar aan het VAVO. Hebben jullie ooit zoiets ergs gehoord? “Mijn laatste examenjaar.” Het merendeel van de Nederlandse scholieren heeft maar één examenjaar, dit is nu mijn derde en ik heb nog steeds niet het volledige diploma. Het gaat dan ook de derde keer worden dat ik drie maanden lang zomervakantie krijg – tja, wie langdurig ziek is moet niet alleen de lasten maar ook de lusten dragen.
(more…)

Er ontstond ongeveer een hype rond deze nagellak toen Catrice met een vernieuwde serie nagellakjes kwam. Het bijzondere aan Sold Out Forever is namelijk dat het een dupe, een bijna gelijke kleur, is van de Chanel nagellak in ‘Jade’. Echter is Catrice nagellak zo’n tien maal goedkoper dan Chanel. Maar dit is nu echt een kleurtje dat je geweldig vindt, of die je nooit op je nagels wilt zien.

Ik geef toe, ik vind ‘m toch behoorlijk tegenvallen. Ik hou van aparte kleuren nagellak, maar dit is het toch niet helemaal. Het is een prachtige kleur hoor, daar niet van, zo’n bijzondere tint groen met een subtiele shimmer erin. Maar het is een kleur die ik liever niet op mijn nagels draag. Ieder zo zijn smaak, toch?

De nagellak van Catrice Ultimate Nail Lacquer zijn wel absoluut de moeite waard; voor €2,50 krijg je een nagellak van redelijke kwaliteit en heb je keuze uit maar liefst 32 verschillende kleuren. Het lakt fijn, blijft goed zitten en je krijgt grote flesjes nagellak voor je geld. Sold Out Forever is daarmee de eerste nagellak die ik een miskoop noem om zijn kleur.