Sinds ik met Kerstmis het boek Nigella Express kreeg van Q-man heb ik er eigenlijk nog niet veel uit klaargemaakt. Misschien ook niet zo gek daar het boek veel vleesgerechten bevat en ik -jawel- vegetarier ben. Wel heb ik ondertussen voor de tweede keer haar chocolate pistachio fudge gemaakt, welke bij de eerste poging al een succes bleek en bij de tweede poging een blijvertje werd. Wat is er lekker aan deze chocolade fudge? Het is ontzettend zoet, met een duidelijke chocolade smaak en smelt genadeloos lekker weg op je tong (en tussen je vingers ook, helaas). Samen met een kopje thee en een leuk programma of goede film is dit mijn guilty pleasure. En die van Q-man. En die van mijn diëtende moeder. Echt goedkoop zijn de ingrediënten niet, dus ik maak het ook alleen bij enigszins speciale gelegenheden. Het gekke is, binnen een mum van tijd zijn ze ook weer verdwenen . . .

(more…)

Hier thuis is het een soort traditie dat je met je verjaardag zelfgemaakte appeltaart eet, en dat is dan ook altijd het eerste waar onze visite om vraagt. Ze willen graag koffie/thee, en heb je een lekker stukje appeltaart? De taart blijft een heerlijk simpel genot en komt zeker in de winter helemaal tot z’n recht. Hoewel, simpel . . . van het moment dat je begint tot hij uit de oven komt ben je ongeveer drie uur kwijt, en moet 'ie nog afkoelen. Maar je begrijpt; het is die tijd helemaal waard.

Ingrediënten (taartvorm van 26 cm. doorsnee):

• 1200 gram jonagold appels
• 2 eetlepels kaneel
• 2 handjes rozijnen
• 3 eetlepels bruine basterdsuiker
• 300 gram zelfrijzend bakmeel
• 2 eieren
• 150 gram zachte plantaardige margarine, plus extra om in te vetten
• 175 gram witte basterdsuiker, plus extra om te bestrooien
• 2 eetlepels (volle) melk
• 1 zakje vanillesuiker
• snufje zout
• citroensap/citroenrasp

1. Begin altijd met het wellen van de rozijnen; hoe langer hoe beter. Hierdoor krijg je van die volle, zoete, zachte rozijnen in je taart. Doe de rozijnen in een beker of schaaltje, vul die met warm water en zet het opzij.

2. Pak een beslagkom en doe daar de boter, zelfrijzend bakmeel en suiker in. Ik snij dan het blok boter in de kom in stukjes en begin dan met kneden.

3. Als alles een beetje door elkaar zit voeg je het ei, de vanillesuiker, citroensap of citroenrasp en volle melk toe aan het deeg. Kneed nu alles tot een soepel deeg.

4. Zet je deegbal in de koelkast terwijl je de vulling maakt. Schil daarvoor 1200 gram appels, globaal is dat zes stuks, en ontdoe ze van het klokhuis. Snijd ze in kleine stukjes en doe ze in een andere kom.

5. Na alle appels te hebben gesneden voeg je de bruine basterdsuiker en kaneel bij. Soms voeg ik hier ook vanillesuiker en citroensap aan toe, maar of je dat erin terug proeft heb ik nooit onderzocht.

6. Verwarm de oven voor op 175°C. Vet een taartvorm van 26 centimeter doorsnee in met wat boter.

7. Haal het deeg uit de koelkast en bekleed de vorm met het deeg. Ik doe dit altijd vrij dun, en hou na het maken van een raster nog een bolletje over. Je hoeft dus niet super zuinig te zijn met het deeg.

8. Nu pas giet je de rozijnen af en meng je die kort door het appel-kaneel mengsel, waarna je het geheel in de vorm stort.

9. Vorm met slierten deeg een raster over de taart. Hierna klop je een ei en smeer dat met een kwastje over het deegraster heen. Bestrooi het raster met een beetje suiker (ik vind dat mooi).

10. Bak de taart 75 minuten in de voorverwarmde oven. Laat hem dan volledig afkoelen voor je de randen los maakt met een mes, daarna kun je de springvorm openen.

11. De taart is op z’n lekkerst na een dagje (afgedekt!) te hebben gestaan. Serveer ‘m met een klodder slagroom erop en een kop hete thee ernaast.

 Print deze post

Het volgende recept voor chili con carne heb ik van mijn moeder geleerd. Volgens mij is het een van haar favoriete gerechten, en als ze het kookt of mij vraagt het te koken, is dat bij voorkeur ‘s ochtends. De smaak van de kruiden en uien trekt dan zo lekker door het hele gerecht. Ik denk dat de gemiddelde Mexicaan mij graag zou willen wurgen omdat ik dit potje chili con carne durf te noemen, maar aangezien het aan de letterlijke vertaling voldoet (chilipeper met vlees) vind ik het best. Meestal staat er voor mij een ander gerecht op de planning wanneer zij chili con carne eten, maar na het ruiken van deze pan vol chili hoop ik het toch eens zelf te kunnen eten – met Quorn vegetarisch gehakt welteverstaan.

Ingrediënten voor 2 of 3 personen:

200 gram gehakt

2 uien

1 blik bruine bonen (uitlekgewicht 500 gram)

1 paprika in je lievelingskleur

1 blikje tomatenpuree van ongeveer 70 gram

1 theelepel paprikapoeder

1 theelepel chilipoeder

1. Bak het gehakt zonder olie of boter rul in een pannetje. Zet een andere (grote) pan op het vuur en verwarm daar een eetlepel olijfolie in.

2. Snijd de uien en paprika in kleine stukjes en bak deze in de grote pan tot de ui glazig is.

3. Voeg het gebakken gehakt bij de ui en paprika en roer dit nog even goed door.

4. Maak het blik met bruine bonen open en laat het uitlekken tot al het vocht eruit is. En dan gaat de hele inhoud *hoppa* bij het ui-gehakt mengsel.

5. Nu open je het blikje tomatenpuree en schep je de puree in de chili con carne. Voeg paprikapoeder en chilipoeder naar smaak toe (een theelepel is slechts een guideline).

6. Hier wordt de chili con carne gegeten met macaroni, en geroosterd brood met gezouten boter als bijgerecht. Wil je het gerecht variëren, kijk dan eens op de Wikipedia-pagina van Chili con carne wat er allemaal mogelijk is.

 Print deze post