Als ik in ’s-Hertogenbosch ga winkelen moet ik een brug over om van het station naar de winkelstraat te komen. Aan het begin van die brug zit altijd een bruine muzikant. Waar ze vandaan komen weet ik niet, het ‘liedje’ dat ze spelen is me al helemaal onbekend. De ene keer is het een kind met een accordeon, of met een mondharmonica, een enkele keer staat er een man met een saxofoon. Ik loop ze altijd voorbij, maar vraag me wel af: “Zal ik ze een Happy Meal geven?”
Tegen de tijd dat ik de winkelstraat en daarmee de McDonald’s bereik ben ik de muzikant echter vergeten – en een paar uur later zit hij er ook niet meer.
Aan de bruine muzikanten op de brug ben ik wel gewend, als dat ene afstapje dat je al lang niet meer opmerkt maar waar je automatisch vanaf stapt. Maar op zaterdagmiddag wilden Q-man en ik de markt oversteken, toen we ter hoogte van de V&D werden aangesproken door een meisje.
“Mag ik jullie iets vragen?”
Ik kijk naar haar. Ze draagt een raar, felgekleurd petje en een grote neppe bril. Op haar gezicht zitten grijze en roze vegen schmink. Ze draagt een bonte jas en broek die je moeilijk serieus kunt nemen, en als accessoires houdt ze een speelgoedmicrofoon en een stoffen elektrische gitaar hangt over haar schouder.
Goeiemiddag.
“Maar natuurlijk” zeg ik, beleefd als ik ben. En ik hoopte antwoord te krijgen op de vraag waarom ze een week te vroeg aan carnaval begonnen was.
“Ik ben Marco Borsato” begint ze, en dan ik zie dat de grijze veeg op haar kaken een baard voor moet stellen, “en mijn bedrijf is pas geleden failliet gegaan. En nu wil ik weer beginnen met het geven van optredens. Zouden jullie een kleine bijdrage willen leveren?”
Het blijft twee seconden stil. Ze zag mijn verwarring.
“Ik wil ook wel een liedje voor jullie zingen.”
Serieus?
“Eh, nee dank u. Fijne dag verder.”
En we liepen door. Terwijl we de markt overstaken keken Q-man en ik elkaar aan, what the heck waren we zojuist tegengekomen? We probeerden te bevatten wat we zojuist gezien hadden, toen we nog zo’n typje tegenkwamen, deze keer met een gouden tiara op haar hoofd, die zich voorstelde aan een nieuwe prooi. Ik walgde ervan toen ik het zag. Dat is gewoon verkapt bedelen! En anders dan de bruine muzikant op de brug vind ik het gewoon brutaal en laag. De meiden waren jong, spraken accentloos Nederlands en hadden blijkbaar tijd om op zaterdagmiddag te gaan bedelen bij het winkelend publiek. Misschien is het niet makkelijk om in deze tijd een baan te vinden, maar zo triest heb ik het nog nooit gezien.
Ik was dan ook blij om een half uur later te zien dat ze weg waren. Mogelijk omdat de politie erop af kwam, of omdat ze zelf doorhadden dat ze zo echt niet genoeg geld bijeen schraapten om zich met carnaval lam te kunnen zuipen.
En Marco Borsato speelt helemaal geen elektrisch gitaar. Check je bronnen voor je je voordoet als een bekende zanger, meid.
Makelemonade bij je favorieten
February 8th, 2010 om 20:00
Hahahaha, oh mijn god. Dat is best wel triest
Hoe komen ze op het idee!
[Reply]
February 8th, 2010 om 20:00
Hahaha, ik vind het echt een bizar verhaal dit. Mij zouden waarschijnlijk ook de tanden uit m’n mond zijn gevallen als ik zulke figuren tegenkwam op straat.
[Reply]
February 8th, 2010 om 20:15
Het bedelen schijnt heel goed te verdienen. Ik las een tijd geleden in het Brabants dagblad dat een muzikant wel 100,= op een dag kan binnen halen! En simpele bedelaar wel 40 to 60,=. Daar stond ik echt zo verbaasd van…
Maar die van jullie slaat echt alles. Zo’n rare heb ik nog nooit gezien…
[Reply]
February 8th, 2010 om 21:14
Dat is shocking gewoon. Bedelen, verschrikkelijk…en dan ook nog met zo’n crappy verhaaltje, gewoon zielig.
[Reply]
February 8th, 2010 om 22:06
Dat is wel heel erg triest zeg!
[Reply]
February 9th, 2010 om 00:46
De donkere muziekantjes die je vaker zit zitten zijn Roma-muzikantjes. Hier is al een hele rel over geweest in Den Bosch. Zie: http://www.brabantsdagblad.nl/roma
Volgens mij zie ik de kleintjes niet meer, maar de moeder en oma o.i.d. nog wel eens.
Raar verhaal van de bedelaars inderdaad. Hiermee verlagen ze zichzelf toch wel heel erg.
Overigens: het is ‘muzikant’, geen ‘muziekant’
[Reply]
February 9th, 2010 at 12:06
Oops, fixed it!
[Reply]
February 9th, 2010 om 01:23
Ben ik de enige die dat eigenlijk een geweldige stunt vind?
Het is erg brutaal, maar wie verzint zoiets nou?:p ik zou mijn billen uit mijn broek lachen hoor.
[Reply]
February 9th, 2010 at 12:06
Dat mag natuurlijk ook, niet iedereen vindt bedelaars bloedirritant.
[Reply]
February 9th, 2010 at 12:15
Nee, ik vind bedelaars wel bloedirritant.. Alleen op zo’n manier vind ik dan weer heel origineel..
Niet dat ze ook maar 1 cent van me zouden krijgen, maar ik zou er toch wel smakelijk om kunnen lachen..
[Reply]
February 9th, 2010 om 07:57
Wat een trieste mensen lopen er rond. Dat iemand zoiets doet is wel heel laag!
[Reply]
February 9th, 2010 om 10:29
Eventjes, heel eventjes, kon ik er wel om lachen. Je moet toegeven dat het wel origineel is. Maar daarbuiten blijft het inderdaad erg onbeleefd en vind ik het niet kunnen tegenover de persoon in kwestie, in dit geval Marco Borsato.
Maar Lydia, ook puur hollandse meiden kunnen om wat voor reden dan ook op straat komen he. En als je geen vast adres hebt, mag je niet werken, dus dan is dit het enige wat je kunt doen (of zulk soort dingen dan). Dus je moet niet te veel vooroordelen hebben over dat ze goed Nederlands spreken dus dat ze zo meteen weer naar paps en mams gaan en daar lekker in bad gaan liggen. Bij niet iedereen loopt het van een leien dakje
of het nou door schuld is door die persoon of niet
[Reply]
February 9th, 2010 at 12:12
I know, niet iedereen heeft iedere dag lekker brood en een stukje vlees en verse groenten. Maar als de meiden geen vast adres hebben (waar ik niet in geloof, ze zagen er goed verzorgd, gevoed, schoon en gewassen uit), en dus ook niet bij vrienden, familie of kennissen een kamer kunnen krijgen of huren, hoe komen ze dan aan schmink en carnavalskleding? En voor daklozen bestaat er altijd nog de daklozenkrant, wat ik altijd nog beter vind dan schaamteloos bedelen om geld.
[Reply]
February 9th, 2010 om 11:03
Ik vind het wel een slimme. Als een bekende zanger failliet is wil iedereen wel geven, maar als het om een onbekende gaat is niemand meer bereid om iets te geven. Nu blijft natuurlijk een punt dat je niets weet van dit meisje, en haar redenen voor dit bedelen, maar ik vind haar wel slim
.
[Reply]
February 9th, 2010 at 12:19
Dat is een hele goede van jou – ik zie ze wel als bedelaars, maar buiten dat kan het natuurlijk ook een andere achtergrond hebben.
Ik geef zowel een brutale bedelaar als een failliete zanger geen geld, en erger me aan beide evenveel. Ik ben benieuwd of we nog eens iets zullen horen van deze meiden, wat hun bedoeling was oid.
[Reply]
February 9th, 2010 om 12:04
Haha was het niet gewoon een grapje om te kijken hoever ze konden gaan? Want asl ze daar geld mee krijgen van wat mensen is het helemaal geslaagd natuurlijk? Of was het wel echt serieus?
[Reply]
February 9th, 2010 om 13:39
Haha, echt te triest voor woorden. Heb ooit eens meegemaakt dat een heel irritant te hard spelend bandje. Telkens, serieus, paar meter ofzo op school naar het volgende terassje. Om daar dan ook weer door het bedienend personeel weg te worden gestuurd en weer paar meter op te schuiven.
.
Of de robotachtig pratende oude vrouw bij een supermarkt tegen vrouwen zei ‘hi vrouw
liefs,
Iris
[Reply]
February 9th, 2010 om 15:00
Dat is zegmaar, best wel triest. Maar ik vind het eigenlijk gewoon ook sowieso irritant als ik aan het winkelen ben en mensen me lastig vallen.
[Reply]
February 9th, 2010 om 15:42
Ik vind het eigenlijk wel een grappige situatie. Misschien was het wel van een tvshow ofzo, kijken hoever mensen gaan, of het was een stunt van een carnavalsvereniging of studenten die voor lul moesten gaan staan of voor een vrijgezellenfuif.
Maar goed, ik hou niet van bedelaars, dus had ook geen geld gegeven, maar dit is wel een originele manier
[Reply]
February 9th, 2010 om 16:19
Dat is inderdaad raar zeg! En onbeschoft!
[Reply]
February 10th, 2010 om 08:55
Wat een raar verhaal maar ook wel erg dat ze tegenwoordig al kinderen laten bedelen
[Reply]
February 10th, 2010 om 09:27
Ik weet niet wat het verhaal erachter is dus ik oordeel lekker niet!
[Reply]
February 10th, 2010 at 10:12
Dat is heel goed van je, maar bedenk je wel dat (ongeacht of ze het nu nodig hadden of niet) vragen om geld bedelen blijft.
[Reply]
February 10th, 2010 om 11:06
Nou ja, ik vind het nog wel lichtelijk aan aaname van je. Het is jouw mening dat het bedelen is, dan hoeft het nog niet zo te zijn. Ik dacht gelijk aan een stunt ofzo van een studentenvereniging. Ik heb intens veel ervaring met bedelaars in grote en buitenlandse steden en dit klinkt nog heel erg mild. Dus ik ben bang dat ik me niet bedenk.
[Reply]
February 10th, 2010 at 11:14
Ik denk dan toch dat je mij niet begrijpt. Ook al was het een stunt, ook al was het een zwerfster; wanneer je vraagt om geld, ben je aan het bedelen. Kijk het woordenboek of Wikipedia er maar op na, wanneer je mensen op straat vraagt om geld te geven bedel je. (En bedelen is eigenlijk verboden, ook al wordt het gedoogd.) Dus ook een studente die op straat om geld vraagt is aan het bedelen.
Ik was er niet op uit om je mening te veranderen, maar wilde wel zeggen dat de achtergrond van de meiden (stunt, studentenvereniging) er iets aan verandert dat ze gewoon aan het bedelen waren.
[Reply]
February 10th, 2010 om 11:21
Ik vind het erg kort door de bocht maar het is jouw mening
[Reply]
February 10th, 2010 om 11:35
Owja, ff duidelijk. Ik heb ook echt een hekeellll aan bedelen hoor dus ik begrijp je als te goed!
In Parijs heb ik afgelopen zomer ook verschrikkelijk groffe dingen meegemaakt. In de zin van je tas wegrukken als je niks geeft of als je ze negeert komt papa erachteraan om je te bedreigen. Ook nog een heel complex verhaal met een neppe gouden ring en later geld vragen. Ik heb een bloedhekel eraan alleen ik ben nog wel erg blij dat het nog op zo’n manier gaat. Ze geven je nog wel de keuze en niet zo intimiderend als in Parijs/Brussel/Praag/Madrid! Ik geeft bedelaars nooit geld, alleen die nog de daklozenkrant verkopen. Dus echt, ik ben het met je eens alleen ik vind dit nog mild!
[Reply]
February 10th, 2010 om 17:14
hahaha ik kan er eigenlijk wel heel hard om lachen. Hoe komen ze erop..
[Reply]
February 10th, 2010 om 18:18
Hmz, moest ik zo’n mensen nu op straat tegenkomen zou ik zeggen: chrysostomos… Maar denk niet dat dat bij jullie bestaat (soort feest om de laatste 100 dagen van de middelbare school te vieren, is voor laatstejaars)… Wel freaky hoor… Maar ook wel grappig. Als ze zichzelf serieus kunnen blijven nemen
[Reply]
February 13th, 2010 at 15:00
De 100 dagen zijn toch pas in maart? Of vergis ik me nou
[Reply]
February 13th, 2010 at 16:22
Ik weet dat ik mijn 100 dagen rond 1 februari heb gevierd (zo’n 5 jaar geleden… Man ik word oud…)
[Reply]
February 13th, 2010 om 14:59
Êh bah, hoe ongelooflijk vervelend is dat seg :s
En als het van een carnavalvereniging ofzo is zouden ze het toch wel mogen zeggen. Ik vind het ook een beetje zielig en zou net hetzelfde als jij gedaan hebben in die situatie.
[Reply]
February 17th, 2010 om 15:32
Dat is wel raar, gelukkig waren ze na een half uur al weg. Maar als je een bekend iemand nadoet moet je je wel iets beter vermommen en inderdaad, zoals jij al zei, beter verdiepen in die artiest, omg!
[Reply]