via etsy.com/people/ArtMind
In de aanloop naar onze huwelijksdag blog ik iedere maandag over de plannen voor onze bruiloft, over het huwelijk of willekeurig suikerzoet geslijm. Met nog 11 weken te gaan, kijk ik naar mijn budget en moet ik wensen bijstellen.
Deze week heb ik niet heel erg veel gedaan aan het plannen van de bruiloft. Er is nog geen jurk, geen ondertrouw, geen uitnodiging . . . het lijkt alsof er helemaal niets is! En soms vergeet ik dan ook dat we deze zomer gaan trouwen. Dat is een heerlijk rustig moment na al het ‘oh snap ik heb slechts 3.5 maand om een bruiloft te regelen‘. 
Desalniettemin moet ik er nu wel weer serieus tegenaan.
Te beginnen met de formulieren die we binnen hebben gekregen. Voordat we een afspraak kunnen maken om in ondertrouw te gaan, moeten we deze ingevuld terugsturen. Het is een uitgebreide lijst waarop we onze volledige namen, de volledige namen van onze beide ouderparen, geboorteplaats, nationaliteit en vorige huwelijken op moeten zetten. Een ander formulier is duidelijk bedoeld voor de ambtenaar van de burgerlijke stand die ons huwelijk gaat sluiten. Hierop staan, naast de persoonsgegevens, ook het aantal gasten dat erbij zal zijn, of we al kinderen hebben, of we ringen willen uitwisselen, of we ernaast nog een kerkelijke inzegening doen (en zo ja, katholiek of protestants), of we een leren of linnen trouwboekje willen etc. We vinden het fijn om zo veel onze eigen voorkeuren aan te kunnen geven, maar de details duizelen me wel. 
En dat Quinten de voornamen van zijn ouders niet met zekerheid kan noemen helpt ook niet echt. Mijn voornemen voor deze week is dan ook me door de vragen heen te worstelen en de formulieren nog vóór het weekend terug te sturen. 
Iets minder officieel, maar toch een bizar moment was het registreren van een nieuw e-mailadres met mijn nieuwe achternaam. Dat is niet zo vanzelfsprekend; de meeste vrouwen die ik ernaar vraag willen graag hun eigen achternaam behouden of kiezen ervoor om beide namen te gebruiken. Overigens moet je bij officiële instanties gewoon je meisjesnaam blijven gebruiken, zoals in je paspoort of je rijbewijs. Voor de wet ben ik nog steeds mevrouw B., maar voor mijn zorgverzekering, belastingdienst, bankieren, AH bonuskaart en andere instanties word ik aangesproken als mevrouw L.
We zijn een paar weken terug naar de juwelier gegaan om te zien wat zij te bieden hadden. Quinten wilde sowieso een witgouden ring, en ik twijfelde tussen witgoud (shiny!) of titanium (duurzaam!). De juweliersmedewerker viel bijna van haar stoel toen ik om een titanium trouwring vroeg. Ik kreeg zelfs nog het advies het niet te doen, want dat titanium zou later niet mooi staan bij mijn andere sieraden. Ik draag nóóit sieraden, dus dat maakte me ook niet uit. 
Ze bleken niet eens titanium ringen in het assortiment te hebben en ook een aparte bestelling voor mij was niet mogelijk. Ondertussen had ik al een smalle, witgouden ring gepast en die vond ik ook mooi staan bij mijn huid. Deze gladde, witgouden ringen, één van 4mm en één van 3mm, zouden samen ongeveer €950,- gaan kosten. Dat is een behoorlijk bedrag ondanks dat we het ‘gewoon’ zouden kunnen betalen. Ik voel me een hippie als ik dit zeg, maar ik vind niet dat twee übersimpele ringen van edelmetaal dat geld waard zijn. Ik zie andere mogelijkheden met dat geld die mij meer waard zijn.
Na een lange zoektocht heb ik hopelijk een webshop gevonden die gladde, mooie titanium trouwringen verkoopt. Een eerste bestelling is gemaakt voor mijn ring, waarvoor ik eerst een set pasringen zal ontvangen en later het afgewerkte exemplaar met inscriptie. Zo makkelijk kan het gaan. (De juwelier zou een hartstilstand krijgen, je trouwring bestellen via internet!) Als alles goed gaat en ik tevreden ben over het resultaat bestellen we ook de trouwring van Quinten. Hij stemde ermee in nu een simpele titanium ring te nemen, en over een paar jaar onze keuze te herzien. Het lijkt me mooi om na een paar jaar, als we hopelijk financieel een stuk sterker staan, onze ringen te ‘upgraden’ naar witgoud. Als in; we zijn bij elkaar gebleven terwijl we zo veel tegenslagen te verduren hadden, en vaak hadden we elkaar financieel niets te bieden, dat het materiaal van de ring dan nu ook niet uitmaakt. Al had Quinten mij alleen een plastic snoepring kunnen bieden (zie je het al voor je? ) dan was ik nog steeds trots geweest om zijn vrouw te mogen worden.
Als ik over mijn bruiloft droom, zie ik alleen mijn man daar staan. Niet het goud, de trouwjurk, de auto, het kapsel, de bruidslingerie, de huwelijksreis of andere aankleding. Dat kan allemaal leuk zijn natuurlijk, maar mijn hippie-hart heeft haar zinnen gezet op de simpele bruiloft.
En je hebt groot gelijk!! Het gaat helemaal niet om al die poespas!! Het gaat er om wat je voelt in je hart. Houden van. Liefde… Je bent niet de einge hoor die het zo ziet!! =)
Geniet van de voorbereidingen!!
Ik vind het zo leuk om deze blogs te lezen! Ik krijg telkens weer een smile, haha. Ik vind het zo lief! <3
Wat een prachtige post met een goede boodschap. Je trouwt inderdaad voor de liefde en alles erom heen is alleen maar poespas (alhoewel ieder meisje natuurlijk weleens over haar droombruiloft fantaseert). Ik vind het idee van de ringen ook heel mooi. Heel veel plezier nog met de voorbereidingen. Probeer er lekker van te genieten!
Wat een super mooi blogje! En wat een werk he, dat invullen… Het waren bij ons 4(!) kantjes…. En wat leuk dat jullie je ringen hebben gekozen. Wij hebben ook geen dure ringen, maar hey.. het gaat om de persoon zelf die hem geeft
leuk deze updates te lezen! <3
Je moet je niets aantrekken van die juwelier, die man verdient ook maar zijn geld. En verder moet je het gewoon doen hoe jij ‘t prettig vind toch. Volgens mij worden deze ringen ook prachtig en ik denk niet dat iemand je gaat beoordelen op het materiaal van je trouwring (en als ze dat wel doen… dan zegt dat meteen heel wat over die persoon).
Ter verdediging van de juwelier; zij zien natuurlijk alleen de traditionele koppels voor een verlovingsring mèt diamant en prijzige trouwring. De medewerkster trok al een hoop displays uit de vitrine met bicolor ringen en ringen met diamant, voordat we nog maar zaten en onze wensen hadden aangegeven!
Ik vond het toch wel jammer dat ze daarbuiten nauwelijks opties voor ons hadden op het gebied van titanium.
Ja das wel zonde, maar ook zonde dat ze juist van traditionele koppels uit gaan. Mijn ouders hebben ivm mijn vaders werk voor kettingen gekozen ipv ringen (niet dat hij die ketting wel draagt, maar toch). Iedereen moet toch zijn eigen beslissing kunnen nemen daarin.
hihi, lief! Gelijk heb je: het huwelijk is natuurlijk belangrijker dan de bruiloft
Een simpele bruiloft vind ik net zo mooi!! Die van ons was simpeler dan ooit en er is weinig geld uitgegeven aan een feest. Ik had niet eens een jurk
Maar het draait ten slotte toch allemaal om de liefde?!?
Als ik aan mijn trouwdag denk (die nog niet eens op de planning staat) denk ik aan mijn trouwjurk. En daarna aan mijn vriend
haha. Maar natuurlijk zou ik nooooit gaan trouwen voor de jurk en het feest, maar voor de liefde.
Het is mijn plan om maar 1 keer te trouwen, voor de rest van mijn leven. Ik twijfel nu af en toe of dat kan met mijn huidige vriend. Het is een schat. Maar we zijn nog zo jong, 20 toen we verkering kregen. Nu 23. Is het wel realistisch om te denken dat hij het is? (jij denkt vast van wel
)
Het goede nieuws: age is just a number!
Het slechte nieuws: je zult nooit 100% zeker weten dat je samen oud wordt. Life happens en het is aan jullie om daar zo goed mogelijk mee om te gaan. Ik weet dat Quinten en ik goed voor elkaar zullen zorgen omdat wij dat al langere tijd gedaan hebben, omdat we dezelfde toekomstwensen hebben en elkaar missen als we elkaar een dag niet spreken. Naar mijn mening is daar geen leeftijd op te stempelen, alleen de karakters van twee personen.
Samengevat; alleen trouwen als het ècht voelt als de juiste stap.
Wat mooi! En wat heerlijk om ook jouw gedachten erachter te lezen
Ik ben fan van je maandag blogjes!
Waarom zou je je ring niet via internet bestellen. Je krijgt enkele pasmodellen toegestuurd, ideaal!
Veel succes met de voorbereiding! Het huwelijk zal snel daar zijn.
Deze artikelen vind ik enorm leuk om te lezen! Tijd gaat snel
Hmmm wat moooi!
Het is inderdaad jammer dat juweliers een standaard plaatje in hun hoofd hebben wat trouwringen zouden moeten zijn.
Groot gelijk heb je. Toen wij gingen trouwen hadden we eerst een hele bruiloft gepland met alles erop en eraan. En met een prijskaartje. Tot ik, 4 maanden voor de bruiloft ontdekte dat ik zwanger was. En toen wilde ik dat geld ineens niet meer daaraan uitgeven. Ik wilde liever een mooie kinderwagen, een mooie kinderkamer en wat spaargeld voor ons gezin. Ik wilde trouwen met mijn man, zijn vrouw worden, niet die dure dag. En toen hebben wij even 4000 euro bespaard op onze dag. En wat hebben we genoten, het was alsnog een prachtige dag! Die poespas er omheen maakt het echt niet mooier.
Wat heb je dat mooi gezegd! Ik snap het hoor, een simpele bruiloft is toch net zo leuk! Misschien zelfs wel leuker.
Als ik ga trouwen zou ik heel graag “Claddagh trouwringen” willen, omdat ik die gewoon echt prachtig vind! Maar smaken verschillen, en dat maakt de wereld zo leuk, ik vind dat je de juiste keuze hebt gemaakt! (laat de juwelier maar lekker een hartverzakking krijgen!)
Ik vind het ook bizar wat ze voor sommige ringen vragen. Terwijl er ook zoveel goedkopere, maar toch prachtige ringen te vinden zijn.
Ik vind dat er mevrouw Q in je paspoort moet staan hoor.
Je gaat trouwen?! Sorry, ik heb onder een steen geleefd de laatste tijd. Mijn eerste reactie is “zo jong!” maar aan de andere kant kan ik aan je schrijfsels al zien dat dit echte liefde is. Prachtig, gefeliciteerd