via weheartit.com
En ineens word je dan niet meer wakker in een leeg huis, met je gezicht naar het gele behang gedraaid en de buren die met veel lawaai naar school gaan. Ineens word je wakker bij een blauw geverfde muur terwijl je moeder beneden met haar kruk een extra zwarte streep over de muur trekt. Ik schrik niet als ik wakker word, daarvoor voelt deze kamer te vertrouwd aan, maar ik voel me overdag wel een beetje verdrietig als ik terugdenk aan onze relatieve vrijheid in het vorige huis.
Tijdens het verhuizen kwamen we er maar weer eens achter hoeveel kleding Quinten en ik samen hebben. Een maand terug had ik zijn t-shirts met slijtageplekken weggedaan en dat ruimde al flink op. Er ging een grote plastic zak naar de textieldump en er ontstond meer overzicht. Het is echter een stuk moeilijker om kleding weg te doen waar niets mis mee is, maar die je al ruim een jaar niet hebt gedragen (om welke reden dan ook). Een mooi klusje om achter de hand te houden voor een luie zondagmiddag of een overproductieve maandagavond. 
Er is een periode in mijn leven geweest dat ik niet wist wat autisme was. Het klonk ernstig, en ik wist dat Quinten die diagnose had gekregen, maar ik had er geen beeld van wat dat betekende in het dagelijks leven.
Het was in die periode, zo rond mijn 14e, dat ik op school een boek uit de mediatheek leende dat werd geschreven vanuit het oogpunt van een jongen met autisme. Als ik het me goed herinner las ik het zelfs in het Engels. Toen ik het boek uit had was ik zó onder de indruk van het verhaal dat ik het me altijd herinnerd heb en op mijn persoonlijke ‘must read’-lijstje zette. Niet per sé vanwege het verhaal, maar omdat het zo levensecht geschreven is.
Tijdens een tripje naar De Slegte vond ik een tweedehands Nederlandstalig exemplaar en kocht ik het boek voor €7,50. Om nog een keer te lezen en dan in de boekenkast te bewaren. Zes jaar en enkele jaren ervaring later kijk ik met andere ogen naar dit -nog steeds- bijzondere boek. Want hoewel het een jeugdboek is, zou iedereen tussen de 10 en 100 jaar dit een keer gelezen moeten hebben.
Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht is een hele mond vol voor een boek. De 15-jarige Christopher Boone woont bij zijn vader. Zijn moeder is enkele jaren daarvoor overleden, waardoor zijn vader er nu alleen voor staat. Overdag gaat hij naar een school voor kinderen met een verstandelijke beperking, maar ondanks dat is hij zó goed in wiskunde dat hij er een groot examen in mag afleggen. Dat ogenschijnlijk eenvoudige leven wordt door de war geschopt wanneer de hond van de overbuurvrouw op mysterieuze wijze om het leven komt. Christopher hield van deze hond en is vastbesloten uit te vinden wie de hond om het leven heeft gebracht. In zijn zoektocht komt hij achter meer geheimen dan hij eigenlijk gewild had.
via pid.se
Verhuizen, verhuizen, verhuizen; het lijkt wel of ik nergens anders meer over kan praten! Was ik er vorige weken nog mentaal mee bezig, nu ben ik fysiek druk bezig met het inpakken van bananendozen. En jeetje, wat hebben we veel spullen! In alle enthousiasme van het bijeensparen van mijn uitzet zaten we ineens met zestien dinerborden (waarvan vier gekocht en de rest gekregen). We zijn maar met z’n tweeën! Ik kan in ieder geval een behoorlijk diner geven. 
Het is gelukkig niet alleen slepen en sjouwen de hele dag. Er zitten ook wat leuke voordelen aan de laatste week voor het verhuizen. Lees verder
Ik ben niet ècht bezig met het gebruik van natuurlijke producten. Het is leuk als de pastasaus geen conserveringsmiddelen bevat en er plantaardige oliën aan mijn douchegel zijn toegevoegd. Voorlopig moeten spullen vooral in mijn budget passen voordat ik ga kijken naar natuurlijke producten.
De Kruidvat Pure & Nature sensitive dagcrème wilde ik echter een kans geven. Het klinkt bijna te goed om waar te zijn; een goedkope dagcrème die makkelijk te verkrijgen is en dan ook nog eens vol zit met biologische oliën! Wanneer iets te goed klinkt om waar te zijn, heb ik geleerd, is dat ook meestal zo. De nieuwsgierigheid won het uiteindelijk van mijn scepsis en ik heb de dagcrème een paar weken lang uitgeprobeerd.
Makelemonade is mijn persoonlijke blog. Hier schrijf ik over mijn dagelijkse belevenissen, hersenspinsels, hobby's en interesses. Veel plezier met lezen. :)
Liefs, Lydia