Please, don’t give up the fight for no reason but your own

Net zo’n leven leiden als mijn leeftijdsgenoten, dat was eigenlijk mijn grote droom. Voor de een klinkt het misschien heel suf, maar ik wil niets liever. Op mijn achttiende gaan studeren, een bijbaantje hebben, op kamers gaan in een grote stad, leuke reizen maken en na de studie een leuke baan vinden. Ondertussen was ik er al achter dat ik met mijn beperking niet ‘normaal’ een opleiding kon volgen of een baantje zou nemen. In het regulier middelbaar onderwijs en het VAVO heb ik er 7,5 ( :!: ) jaar op zitten in een poging mijn MAVO-diploma te halen.

Zondagavond was ik het helemaal zat. Ik was moe, had problemen met mijn concentratie en was de hele situatie spuugzat. De avond voordat ik een tentamen moest gaan maken hakte ik de knoop door: ik stop met school.

Er zitten meerdere redenen achter deze beslissing, die ik eigenlijk al veel eerder had willen nemen. Quinten luisterde mijn gebrabbel aan en stond in ieder geval achter me. Uiteindelijk was de beslissing niet eens meer zo zwaar. Het voelt als een opluchting dat ik niet langer hoef te stressen en ploeteren voor mijn certificaten.

Toen ik het mijn moeder vertelde reageerde ze verrassend rustig. En ook mijn vader reageerde totaal niet verrast. Beiden stelden ze geen vragen over het hoe en waarom. Misschien was dat wel een extra bevestiging: mijn ouders hebben mij op de bank in slaap zien vallen na een schooldag. Ze weten dat ik een serieuze leerlinge ben geweest, en weten hoe ik altijd heb geworsteld met school. Van andere mensen die het nieuws te horen kregen kreeg ik minder positieve reacties, hoe kon ik dit nu doen en had ik niet gewoon een schop onder mijn kont nodig? Dit commentaar, waaronder ik vroeger ineengekrompen zou zijn van schaamte, deed me ineens niets meer. Ik had mijn keuze gemaakt en liet me nu niet meer overhalen.

En nu? Ik durf weer te dromen. Ik droom van een bijbaantje, en een leuke cursus die ik thuis kan volgen, meer lichaamsbeweging krijgen, vriendschappen nieuw leven inblazen. Naar mijn gevoel heb ik zó veel gemist in mijn worsteling om ‘gewoon’ naar school te gaan. Ik wil het allemaal weer terug krijgen.

Ik voelde me die zondagavond, ondanks mijn vermoeidheid, zo sterk dat ik 180° draaide. Ik weet niet eens welk pad ik nu heb genomen. Ik heb de tijd nog niet gehad om erover na te denken. Het gaat vast iets heel tofs worden. :)

Geplaatst in Life. Bookmark de permalink.

25 reacties op Please, don’t give up the fight for no reason but your own

  1. Rachelle zegt:

    Wat knap van je!
    Succes met alles wat je gaat doen, maar dat komt vast allemaal op z’n pootjes terecht! :heart:

  2. Anne zegt:

    Fijn dat je de knoop hebt doorgehakt! :) Toen ik met school stopte kreeg ik ook uiteenlopende reacties, maar sommige waren heel lief. Zo kreeg ik een roos van mijn buurvrouw, die heb ik laten staan tot ie helemaal verrot was. ;)

  3. Dina zegt:

    Goed dat je deze keuze durft te maken. Je moet doen wat voor jou het beste voelt, denk dat je hierdoor een heleboel nieuwe ‘energie’ krijgt!!

  4. Selina zegt:

    Wat een dappere keuze! Ik hoop, nee, ben er van overtuigd dat er veel moois op je pad gaat komen!!

  5. Bodine zegt:

    Heel dapper dat je deze keuze hebt gemaakt! Nu kun je je op dingen concetreren waar je je goed bij voelt :)

  6. Susanne zegt:

    Knap dat je de knoop hebt door gehakt. De één is een studietype en de ander niet, dus waarom zou je dan blijven worstelen met iets wat je niet ligt

  7. natanja zegt:

    hey lydia

    ik denk dat je voor jezelf de juiste keuze hebt gemaakt meid ik heb veel respect voor je
    en ik weet zeker dat je er komt susces met een bijbaantje te vinden en met alle anderen dingen die jij nog wil doen en beleven

    groetjes natanja

  8. Lyanne zegt:

    Heel knap van je! En goed van je dat je niet meer luistert naar negatieve reacties van anderen. Als de beslissing goed voelt, hoeft niemand daar een mening over te hebben. Heel mooi stukje heb je trouwens geschreven.

  9. ioon zegt:

    Er leiden meer wegen naar Rome. :)

  10. Amber zegt:

    Goed zeg! Ik weet nog hoeveel energie het kostte, en ik zelfs dat niet vol hield, laat staan de rest. Ik had niet eens fut meer een leuk boek te lezen of eens lekker een spelletje te spelen achter de pc, en werd er gewoon depressief van. Dat kan nooit de bedoeling zijn en dan moet je voor jezelf kiezen en gewoon doen wat het beste is voor jou en je lichaam. :nodyes:

  11. lisanneleeft zegt:

    Ten eerste vind ik het al ontzettend knap dat je zo lang doorgegaan bent met school! Maar natuurlijk is stoppen ook niet de makkelijkste keuze, dus ik vind dat je het hoe dan ook goed gedaan hebt. Met het doorzetten (Hallo 7,5 jaar, wie doet het je na?) en met het kiezen om te stoppen! <33

    Heel vee succes met de toekomst, je houdt ons wel op de hoogte he? <3

  12. Anna zegt:

    Weetje jij staat achten deze keuze en daar moet je trots op zijn. Je hebt een keer voor je zelf gekozen en gedaan wat jou het verstandigst leek.
    xxx

  13. Mariel zegt:

    Kan het me helemaal voorstellen. Als ik klaar ben met m’n school heb ik er 8 jaar over gedaan & heb ik zoals het er nu naar uit ziet nog geen volledig diploma. Ziek zijn kan af en toe ook heel frustrerend zijn >.<

  14. jet zegt:

    erg goed en knap van je! ^_^

  15. Desi zegt:

    Goed dat je je hart volgt! Je hebt enorm je best gedaan, maar tsja, als het niet gaat, dan gaat het niet. Er komt vast wel iets anders op je pad wat wél bij je past!

  16. Samantha zegt:

    Wat goed dat je de knoop doorgehakt heb. Ik wou ook altijd terug naar school maar heb nu ook besloten het niet meer te doen. Een eigen huis, geld om op vakantie te gaan en vrije tijd om met mijn vriend te besteden zijn voor mij genoeg om gelukkig te zijn. Tenminste dat is wat ik zoek in het leven. En ja tuurlijk. Ik ken mensen uit onze vriendenkring die 3x zoveel verdienen als ik maar het is me het niet waard om daar na je studie nog 50 uur per week voor te moeten werken.

  17. Wat knap dat je deze keuze hebt gemaakt. Knap dat je nu gewoon even voor jezelf hebt gekozen. En ik geef je groot gelijk!
    Ga maar lekker op zoek naar leuke dingen die je ook kunt doen!

  18. Cynthiiaa zegt:

    Goed dat je gewoon hebt gedaan wat JIJ wilt, van het is JOUW leven! Amazing job!

  19. Tineke zegt:

    Ik zit er zelfs ook heel erg aan te denken de laatste tijd. Elke tentamenperiode weer: ik merk dat studeren moeizaam gaat, heb geen concentratie, en ik kan de stof vaak niet snappen. Maar toch kan ik die knoop niet doorhakken.. Heel goed dat jij dat wel hebt gedaan! :)

  20. Liann. zegt:

    Knap van je dat je deze keuze hebt gemaakt!

  21. Jennn zegt:

    Knap dat je deze stap hebt durven nemen, succes met wat je gaat doen!

  22. Desiree zegt:

    Goed dat je die beslissing hebt genomen! ;)

  23. Sophie zegt:

    Super van je dat je deze beslissing durft te nemen, want jij alleen weet wat echt goed voor je is, en als dit zo goed voelt dan heb je zeker de juiste beslissing genomen. Ik heb na de Havo 5 jaar gestudeerd, 4 verschillende hbo opleidingen en maar 1 propedeuse, ik heb dus niets afgerond. Het was niet mijn ding, ik werkte liever. Niemand begreep het in mijn omgeving maar nu, een paar jaar later doe ik wat IK wil, verdien ik een mooi salaris en kan ik helemaal mezelf zijn. Stoppen met school was uiteindelijk de beste beslissing die ik voor mezelf heb genomen! :nodyes:

  24. Claudia zegt:

    Dapper van je!

    Ik heb zelf nog maar 1 doel voor het leven, en dat is gelukkig worden! Het klinkt alsof jij ook op weg bent naar die bestemming.

    Het liedje in je titel is heel mooi. Ik hoorde het maandag op een crematie. Een tranentrekker.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free